مدارا

هوای مردم را داشته باشید.قابل انکار نیست که فقط آقای مدیر مسئول هفته نامه شهرضا از تعداد مقالات و مطالبی که شهروندانی همچون نگارنده هر هفته به آدرس مجازی و حقیقی دفتر فرستاده و ایشان پس از مطالعه و مداقه غیر قابل چاپ تشخیص میدهند،مطلع است.تجربه دو دهه روزنامه نگاری آن هم در محیطی همچون شهرضای ما که در بسیاری از زمینه ها انسان های مدعی فراوانند به ایشان آموخته است هرگونه بی احتیاطی در چاپ و انتشار مطالب، انتشار دهنده را گرفتار اتاق ها و راهروهای پاسخگویی خواهد کرد.نگارش یک مطلب ساده پانصد تا هفتصد کلمه ای حدود پنج ساعت وقت نگارنده اش را به خود اختصاص میدهد.این، اما به غیر از ساعاتی است که باید در باره مطلب مورد نظر اندیشه کند و جوانب آن را بسنجد.تقریبا اکثر افراد هم میدانند که نوع نوشتنشان چگونه باشد تا به ارزش های ملی و مذهبی توهین نشود و یا باعث برانگیختن حساسیت های قومی و محلی نشود.با این وجود بعضی خط قرمزهای دلبخواهی از طرف برخی افراد و سازمان ها امکان یک نقد حداقلی را هم سلب میکند.واقعا توقع نابجایی است که از اصحاب قلم و رسانه توقع داشته باشیم نقش روابط عمومی ادارات را ایفا کرده و یا تبدیل به بولتن داخلی سازمان ها شوند.رسانه بوق نیست و قرار نیست منویات مورد علاقه عده معدودی را با صدای بلند به گوش دیگران برساند.رسانه باید در اختیار کسانی قرار بگیرد که هیچ راهی برای رساندن درخواس مدارا...

امیرکبیر و ایرانیانکمتر شخصیتی در تاریخ معاصر ایران به اندازه میرزا تقی خان امیر کبیر صدراعظم پادشاهی قاجار مورد توجه خواص و عوام ایرانیان و حتی غیر ایرانیان بوده است.وزیر پاکدستی که در طول صدارت کمتر از چهار سال اقدامات اصلاحی وسیعی را موجب شد آنگونه که تحسین سفیران خارجی مقیم تهران را برانگیخت و هیچکس نتوانست اورا با رشوه و عشوه ای فریب دهد.کسری بودجه که از زمان محمد شاه قاجار دامن گیر نظام اقتصادی دولت شده بود هرساله افزایش می یافت که دلیل آن مخارج بی حد دولت و مولد نبودن ایرانیان بود که حتی نمی توانستند خرج روزانه خود را تامین کنند تا چه رسد که مثل کشورهای پیشرفته دارای ذخایر طلا و نقره هم باشند.تلقی ایرانیان از کار دولتی تعویض زمان با پول بوده و هست در حالیکه اساس جامعه صنعتی تعویض کار با پول است.واضح است که بین این دو تصور تفاوت بسیار است.از اولین اقدامات امیر قطع و کاهش مواجب بیحساب بود که حتی به تقلیل حقوق شاه هم منجر شد.اقدامی که وزیر مختار انگلیس در باره اش نوشت :امیر با این اقدامات همه را دشمن خود ساخته است.جالب است که حقوق سالانه میرزا آقاخان نوری در زمان صدارتش حدود ده هزار لیره انگلیسی بود در حالیکه رئیس الوزرای امپراطوری بریتانیا تنها پنج هزار لیره دریافت میکرد.از دیگر اقداماتش برچیدن بساط مفت خوری بود.کسانی بودند که دهات و باغات فراوانی را در اختیار گرفته بودند و تن مدارا...